Venedik 2

Hangi hat olduğuna bakmaksızın sadece büyük kanaldan geçiyor mu diye sorup atladığımız vaporetto meğer ring sefer yapan bir hattın gemisi imiş. Vaporetto büyük kanaldan çıktı, öncelikle Venedik ile Mestre arasındaki köprüye geldi.  Burada da durmadı ve neresi olduğunu anlayamadığım küçük adalar üzerindeki büyük binaların olduğu yöreye dek geldi. Dorsoduro ‘nun oralardan döndü, burada güzel bir kilise gördük. Nihayet kısa bir süre sonra Santa Maria della Salute ve hemen ucundaki gümrük binasını gördükte rahatladık. Başlangıçta biletleri konfirme ettirmedik diye korkarken sonra acaba Lido ‘ya mı gideceğiz nasıl döneceğiz diye paniklemiştik. J

Salute kilisesi yukarılarda bir yerlerde de belirttiğim gibi veba salgınının sona ermesini anmak için inşa edilmiş. Hala Venedikliler her Kasım ayında ellerinde mumlarla kiliseye gelerek ayin yaparak şükranlarını sunarlar. Kilisenin inşaatı  diğer tüm İtalyan yapıları gibi epeyce zaman almış. 1630 ‘da başlayan inşaat 1687 ‘de bitirilebilmiş.

Sabah karaya bırakıldığımız noktaya tekrar döndük ve bu kez sokaklara kendimizi bırakarak Rialto köprüsüne doğru yola koyulduk. Dar sokaklarda ilerlerken güzelce bir kiliseye denk geldik, girdik. İçeride fotoğraf çekmek yasak, çektim. Görevli kadın uyarınca bilmiyor ayaklarına yattım. Venedikteki kiliselerde şöyle bir uygulama var. Kilisede bulunan bir makinaya 1 euro attığınızda kilise aydınlatmaları devreye giriyor ve detayları, resim ve frekleri görebiliyorsunuz. Girdiğimiz kilise de kubbesiz ama tavanı tamamen resimle bezenmiş, küçük ama tam Venedik tarzı , şaşaa ve debdebenin eksik olmadığı tarzda bir yapıydı.

San Marco meydanı ile Rialto arası en hareketli bölge olduğu için hediyelik eşya vb satan dükkanlar burada oldukça çok. Ama özellikle cam eşyalar el yakıyor. Küçücük cam eşyaların  fiyatları oldukça yüksek, bunun nedeni olarakta murano camı olması gösterilmekte. Mesela en basitinden çeşm-i bülbül benzeri bir vazo 50 euro. Satıcılarında pekte cana yakın olduğunu söylemek güç. Başta benide iplemediler. İstanbuldan geldiğimizi ,bizde bunların çeşm-i bülbül olduğunu söyleyince adamda dayanamadı camcılık üzerine biraz atıştık.

Elbetteki Venedik denilince akıllara karnavalı dolayısıyla da karnaval maskeleri gelmekte. Maskelerde tipleri ve yapıldıkları malzemeler i itibariyle değişik fiyatlarda olabiliyorlar. Yapılan malzemeye göre en kalitelisi porselen olanlar. Sonrasında deri ve sıkıştırılmış kağıt olanlar gelmekte. Plastikler en değersizleri. Tiplerine göre olanlar ise sadece gözü kapayanlar, komple yüzü kapayanlar ve ağzı açıkta bırakıp yüzü kapayanlar şeklinde sıralanıyor. Sonuncusu en pahalısı. Buradaki mağazalarda çok güzel modeller var ama fiyatlarıda yüksek. Rialtoyu geçtikten sonra göreceğiniz tezgahlardan alışveriş yapmak daha hesaplı. Bizde sıkıştırılmış kağıttan bir maske aldık.

Giyim ise oldukça pahalı. Bir kaç mağazaya girdik ama girmemizle çıkmamız bir oldu. Aksesuarlarda pek farklı değil. İtalyan çantalar çok pahalı. Ucuz olanlarsa Çin malı imitasyonlar. İtalyan diye satmaya çalışıyorlar, yakalandıklarında ise bu fiyata İtalyan malı olmaz ki deyip üste çıkmaya çalışıyorlar. Aman dikkat.

Rialto köprüsünü de anlatalım yeri gelmişken. Adanın ekonomik merkezi ile sebze ve balık çarşılarını birbirine bağlayan bu köprünün yerinde önceleri ahşap köprüler yapılmış. Ahşabın çürümesi, yanması veya sabotaja uğraması sonucunda defalarca yıkılması sonucunda 1588 ‘de bu yeni taş köprü inşa edildi. 1854 yılında Academia köprüsü yapılana dek kanalı geçmeye yarayan tek köprü buydu. Bunda da dükkanlar var. Ama ponte vecchio gibi büyük değil.

Balık pazarı (pescheria) ben oraya ulaştığımda çoktan kapanmıştı. Sadece yengeç satan bir iki tezgah kalmıştı. Üstü kapalı bir mekan. Kanala bakan sütunların başlıkları mekanla uyuşmayacak dek zarif. Buraya yakın olan ana caddede dikkat ederseniz bir duvar saati var. İlginçliği saatin yirmidört saat olarak çalışması ve aslında yıllardır çalışmaması J Elbette bu kilisenin girişindeki sütunlarda İstanbuldan.

Buradan sokakların arasında yolu bula kaybede aradığımız Frari kilisesine ulaştık. Kızlar yorulduğu için meydandaki bankların birine otururken ben Özcan ile beraber kiliseye girmeye çalıştım. Kapalıydı. Kilisenin çok yüksek bir çan kulesi (83 m.) ve kimi duvarlarında zarif heykel ve rölyefler görülebilir. Venedikte bu kiliseye ulaşabilmek için epeyce zaman kaybettik ve kime sorduysak doğru düzgün burayı bilen birine rastlamadık.

Artık Lido de Jesolo ‘ya dönmek için iskeleye gitmemiz gerekli ama kaybolduk. Hayır gerçekten kaybolduk. Şuursuzca elimizdeki harita ile yolumuzu bulmaya çalıştık. Daracık sokaklardan geçtik ama kimi zaman kanallar kesti yolumuzu kimi zaman duvarlar. İlkin kırık bir İtalyan arkadaş Akademia  köprüsüne dek bize eşlik etti. Köprüde yolumuzu bulduğumuza inandığımız için kanalın epeyce fotoğrafını çektik.

Buradan kestirme bir yol bulalım derken gene kaybolduk. Bu kez de Fransız bir hatun bizi San Marco meydanına yakın bir yerlere dek eşlik etti. O olmasa hala Venedik sokaklarında dört kişi geziyor olurduk o ayrı. Acayip acayip sokaklarda o kısacık etekle kızın dolaşabiliyor olması şehrin epeyce güvenli olduğunu göstermekte. Birde Venedikte bir yerden bir başka yere nasıl gidileceğini bilen bir İtalyanın olmaması da bir muamma.

Koşa koşa iyice tenhalaşan San Marco meydanından geçtik. Romantik bir ortam, tatlı renkler.

Venedik gezilmesi gereken bir kent. Ama daha hazırlıklı olunmalı. Özetleyelim.

          Mestre ‘de kalınmalı. Jesolo güzel bir yer ama uzak. Ayrıca akşam dönerken epeyce sallandık teknede. Daha kötü havalarda deniz tutan bünyelere zararlı olacaktır bu yolculuk.

          Venedikte herşey epeyce pahalı. Buna tuvalette yemekte dahil. Hele yağışlı ve soğuk bir havada geziyorsanız (bizim gibi) mesanenizin dolma olasılığıda artacak. Bunun için yemek işini de halletmeniz gereken Mc Donald’s lar biçilmiş kaftan. Rialto köprüsüne doğru San Marco meydanına giderken bir tane var. Girişi ana baba günü ama iç tarafları boş. Yağmurlu havada iki kere girdik. Tuvaleti çok temiz değil ama bedava. Belediye tuvaleti  1,5 euro. Ona göre.

          Yemek meselesinden bahsetmiştik. Kafe gibi bir yerde yemek isterseniz oturmamaya özen gösterin. Oturursanız hesabı ikiyle çarpıyorlar. Gidin McDonald’s a. Hem bedava hemde dünyanın her yerinden kızla, erkekle sohbet edin. Millet dünyayı dolaşıyor, görün, kıskanın.

          Demiştim, tekrarlıyorum. Campanile ‘ye çıkın. 8 euro ama değer.

          Gondolları pas geçin. Böylelikle 20 euro adam başı kara geçiyorsunuz. Romantik diyen kimse gelsin bana açıklasın. Palavra.

 

          Sokaklarda kaybolun. GPS ‘iniz yoksa zaten kaybolacaksınız. Geçtiğiniz yolları aklınızda tutun. En kötü oralardan geri dönersiniz.

 

          Sahildeki sokak lambalarının uçuk pembe tonu.

Reklamlar

Venedik 2” için bir yanıt

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s